Magnus

Verkið er bygt upp av jarðbundnum løgum, har ljósið spakuliga brýtur vegin gjøgnum yvirflatuna. Teir ljósu glottarnir skera gjøgnum tyngdina og vísa, at styrki eisini er førleikin at lata ljósinum inn – ein týdningur, sum liggur í sjálvum navninum Magnus. Djúpt inni í løgunum koma fleiri skap til sjóndar. Eitt týðandi skapilsi tykist reisa seg úr ljósinum, meðan onnur skap liggja sum stillir verjar rundan um tað. Tey flyta seg millum litirnar sum ein verjandi nærvera, ið bert kemur til sjóndar fyri tí ansna eyganum. Magnus er eitt verk, sum letur spor eftir sær, ið skoðarin sjálvur kann varnast – ein samanstoytur millum tyngd og ljós, millum tað sjónliga og tað, sum bert er at hóma, men kortini merkist.